در قالب پویش نجات قطره‌ها؛
به گزارش روابط عمومی شرکت آب منطقه‌ای البرز، کارگاه آموزشی آب در قالب پویش «نجات قطره‌ها» برای دانش‌آموزان دوره متوسطه اول این مدرسه برگزار شد؛ برنامه‌ای که تلاش داشت مسئله آب را از یک موضوع تخصصی و دور از زندگی روزمره، به مسئله‌ای قابل لمس برای نسل جدید تبدیل کند.
در این کارگاه درباره اهمیت منابع آب، نقش آب‌های زیرزمینی در تأمین نیازهای آبی و پیامدهای مصرف و برداشت نادرست از این منابع گفت‌وگو شد. دانش‌آموزان همچنین درباره راه‌هایی صحبت کردند که می‌توانند در مدرسه، خانه و جامعه در حفاظت از منابع آب نقش داشته باشند.
محمدرضا اصلانی؛ مدیر روابط عمومی شرکت آب منطقه‌ای البرز، در این برنامه با اشاره به وابستگی بخش مهمی از نیاز آبی استان به منابع زیرزمینی گفت: «حفاظت از این منابع فقط یک موضوع تخصصی نیست و بدون همراهی مردم امکان‌پذیر نخواهد بود؛ به‌ویژه نسل جدید که می‌تواند در شکل‌گیری رفتارهای درست در مصرف آب نقش داشته باشد.»
او آموزش را یکی از مسیرهای اصلی تغییر نگاه به آب دانست و افزود: «اگر قرار است فرهنگ حفاظت از آب شکل بگیرد، این تغییر باید از سنین پایین آغاز شود. دانش‌آموزان علاوه بر رفتار خودشان، می‌توانند این نگاه را به خانواده و محیط اطرافشان منتقل کنند.»
اصلانی همچنین بر محدود و ارزشمند بودن منابع آب زیرزمینی تأکید کرد و گفت آگاهی از ارزش آب و پیامدهای برداشت و مصرف نادرست، بخشی از مسیر حفاظت از این منابع است.
اما برای «نجات قطره‌ها»، مدرسه فقط محل برگزاری یک کارگاه نیست؛ بخشی از جامعه‌ای است که قرار است درباره آب گفت‌وگو کند.
نسترن کیوان‌پور؛ مدیر اجرایی پویش «نجات قطره‌ها»، با اشاره به رویکرد این پویش گفت: «نجات قطره‌ها» به همت پایگاه خبری هزار و یک شهر و با همکاری شرکت آب منطقه‌ای البرز و شرکت رنگ نیپون برگزار می‌شود و تلاش می‌کند از ظرفیت‌های اجتماعی و آموزشی برای افزایش حساسیت جامعه نسبت به مسئله آب استفاده کند.
به گفته او، یکی از اهداف این پویش، تغییر جایگاه دانش‌آموزان از مخاطب پیام‌های آموزشی به مشارکت‌کننده در جریان حفاظت از آب است؛ رویکردی که تلاش می‌کند مسئله آب را از یک موضوع صرفاً تخصصی، به بخشی از گفت‌وگوی روزمره خانواده‌ها و جامعه تبدیل کند.
پویش «نجات قطره‌ها» با برگزاری برنامه‌های آموزشی و مشارکتی در مدارس، بر فرهنگ مصرف مسئولانه، حفاظت از منابع آب و افزایش آگاهی نسل جدید تمرکز دارد؛ با این ایده که شاید حفاظت از منابع آب، پیش از آنکه در پروژه‌های بزرگ و تصمیم‌های کلان اتفاق بیفتد، از همان جایی شروع شود که یک دانش‌آموز برای نخستین‌بار بفهمد آبی که از شیر می‌آید، همیشه و بی‌نهایت در دسترس نخواهد بود.
